ΒΑΛΑΩΡΙΤΟΥ – ΛΑΔΑΔΙΚΑ: ΟΙ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ

ΜΕΛΗ ΟΜΑΔΑΣ

ΚΑΡΑΚΕΚΕ ΒΙΚΤΩΡΙΑ 5157

ΚΟΚΤΣΙΔΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΕΙΡΗΝΗ 5161

ΜΠΑΛΑΟΥΡΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ 5172

ΧΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 5196

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Στόχος της παρούσας εργασίας, είναι η μελέτη της διαχρονικής πολεοδομικής εξέλιξης του κέντρου της Θεσσαλονίκης και πιο συγκεκριμένα της ευρύτερης περιοχής της Βαλαωρίτου και των Λαδάδικων. Παρατίθενται ιστορικά στοιχεία της Θεσσαλονίκης και της περιοχής μελέτης για τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα, καθώς και της σημερινής κατάστασης, ενώ εξετάζονται οι τότε και τώρα χρήσεις γης στα σημεία ενδιαφέροντος που εντοπίστηκαν στην περιοχή μελέτης. Όλες οι παράμετροι που μελετήθηκαν οπτικοποιούνται μέσω θεματικών χαρτών. Όλα τα στοιχεία παρουσιάζονται σε βάση GIS.

ABSTRACT

The objective of this work is to study the temporal evolution of the urban center of Thessaloniki, and more specifically the regions of Valaoritou and Ladadika. There are presented historical aspects of Thessaloniki and the study area for the early years of 19th century, and the current situation and examines the past and present land use in places identified in the study area. All parameters studied visualized through thematic maps. All data are presented on a  GIS database.

ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ

Λαδάδικα, Βαλαωρίτου, Θεσσαλονίκη, Πλατεία Ελευθερίας, GIS

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στα πλαίσια του μαθήματος «Εφαρμογές Συστημάτων και Γεωγραφικών Πληροφοριών» του 9ου εξαμήνου του τμήματος Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, της Πολυτεχνικής Σχολής Α.Π.Θ. ανατέθηκαν σε ομάδες φοιτητών, εργασίες που σκοπό έχουν την εξοικείωση με το λογισμικό του GIS, και μέσω αυτού τη μελέτη της διαχρονικής πολεοδομικής,οικονομικής και κοινωνικής εξέλιξης περιοχής της Θεσσαλονίκης,που επέλεξε η κάθε ομάδα, κατά το χρονικό διάστημα 1915-2015.

Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η Θεσσαλονίκη είναι η δεύτερη σε πληθυσμό πόλη της Ελλάδας. Αποτελεί έδρα του ομώνυμου δήμου, της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας Θράκης.

Η “Πόλη της Θεσσαλονίκης” αποτελείται από έξι Δήμους και μία Δημοτική Ενότητα, που αποτελούν το Πολεοδομικό Συγκρότημα της Θεσσαλονίκης με πληθυσμό 788.952 κατοίκους σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία τις απογραφής του 2011.

Η Θεσσαλονίκη βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης, στο μυχό του Θερμαϊκού κόλπου. Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά στις πλαγιές του Κέδρινου λόφου και περιβάλλεται στα ανατολικά από το δάσος του Σέιχ Σου. Στη Σίνδο υπάρχει η βιομηχανική ζώνη της πόλης και στα νότια βρίσκονται οι περιοχές του αεροδρομίου, της Θέρμης και νοτιοανατολικά η περιοχή του Πανοράματος.

Νοτιοανατολικά της πόλης υψώνεται το όρος Χορτιάτης, φυσική οχύρωση και πηγή μέρους του νερού που χρησιμοποιείται για την ύδρευσή της. Βορειοδυτικά απλώνεται η πεδιάδα της Θεσσαλονίκης, που συμπληρώνει τις ανάγκες της Θεσσαλονίκης σε ύδρευση. Βόρεια της πόλης υψώνεται το όρος Σιβρί που χωρίζεται από τον Χορτιάτη με το πέρασμα του Δερβενίου. Οι τέσσερις ποταμοί που διασχίζουν τον νομό είναι ο Αξιός, ο Λουδίας, ο Γαλλικός και ο Αλιάκμονάς.

Η θέση της πόλης στην ευρύτερη περιοχή Μακεδονίας-Θράκης, η ύπαρξη του λιμανιού της ως φυσικής πύλης της περιοχής αυτής προς τη θάλασσα αλλά και η φυσική οχύρωσή της καθιστούν τη Θεσσαλονίκη αφενός σημαντικό στρατηγικό σημείο, αφετέρου εμπορικό, συγκοινωνιακό και πολιτισμικό σταυροδρόμι από την αρχαιότητα έως και τα σημερινά χρόνια.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Το αστικό τοπίο της Θεσσαλονίκης αποτελούσε ανέκαθεν μια ξεχωριστή περίπτωση καθώς διαρκώς μεταμορφωνόταν λόγω της θέσης της πόλης στο επίκεντρο όλων των εξελίξεων στη Βαλκανική, αφού εκτός από τον εμπορικό της χαρακτήρα, η πόλη ήταν μεγάλο στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο. Η μορφή της αρχαίας περιτειχισμένης πόλης αλλάζει το 1870 όταν κατεδαφίζεται το παραθαλάσσιο τείχος και κατασκευάζεται η προκυμαία μπροστά από τη θέση που βρισκόταν το παραθαλάσσιο τείχος, χαράζεται η παραλιακή οδός, Λεωφόρος Νίκης και γίνεται η διάνοιξη της οδού Σαμπρή Πασά (σημερινή Βενιζέλου) αλλά και άλλων κύριων οδών της πόλης όπως η οδός Αγίου Δημητρίου, Εθνικής Αμύνης και Εγνατίας. Δημιουργούνται νέες συνοικίες κυρίως έξω από τη δυτική είσοδο της πόλης και στην ανατολική πεδιάδα της Καλαμαριάς.  Οι αλλαγές αυτές επιφέρουν και την οικονομική ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης με  τη συρροή σε αυτήν οικονομικών μεταναστών από τα Βαλκάνια. Η πόλη προσεγγίζει το ενδιαφέρον επιχειρηματιών και εμπόρων από όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων και Εβραίων. Στο κέντρο, η ανάγκη στέγασης επαγγελματικών δραστηριοτήτων επιβάλλει την αλλαγή της αρχιτεκτονικής κατεύθυνσης με αποτέλεσμα την ανέγερση μεγάλων κτιρίων που αντικαθιστούν τα παραδοσιακά σπίτια. Για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες της οικονομικής ανόδου της πόλης, χτίζονται τράπεζες, μεγάλα ξενοδοχεία, θέατρα, αποθήκες και εργοστάσια. ‘Ενα γεγονός ορόσημο για την ιστορία και αρχιτεκτονική της πόλης ήταν η μεγάλη πυρκαγιά που την κατέκαψε το 1917. Μετά από την καταστροφική πυρκαγιά του 1917 και ως το 1950, η Θεσσαλονίκη ανασχεδιάζεται και η εικόνα της θυμίζει ελάχιστα την εικόνα της πριν την πυρκαγιά. Οι περισσότεροι νέοι δρόμοι την διαπερνούν πλήρως. Ο νέος ιστός διαφοροποιείται έντονα από τον παραδοσιακό. Η εικόνα είναι ένας ολοκληρωμένος κάναβος, με βασικές κατευθύνσεις παράλληλες προς την παραλία και κάθετες σε αυτήν και με κάποιους ακόμη φαρδύτερους δρόμους, ενώ σιγά σιγά οικοδομούνται υψηλότερα κτήρια. Η ανοικοδόμηση της πόλης βασίστηκε σε σχέδιο πόλης του Γάλλου αρχιτέκτονα Ερνέστ Εμπράρ, κατ’ εντολή του Ελευθέριου Βενιζέλου και στην πρόσμιξη της Μικρασιάτικης κουλτούρας και της κουλτούρας της Κεντρικής Ελλάδας. Η τέλεια εφαρμογή του σχεδίου πραγματοποιήθηκε τελικά μόνο στην οδό Αριστοτέλους, με οικοδομές σε Βυζαντινό ρυθμό, στοές και περιστύλια, και στις μεγάλες πλατείες Αριστοτέλους, Ελευθερίας και Διοικητηρίου.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΕΛΕΤΗΣ                                                                                                              

Η περιοχή μελέτης η οποία επιλέχθηκε περικλείεται νότια από τις οδούς Κουντουριώτου και Λεωφόρο Νίκης, ανατολικά από την οδό Ελευθερίου Βενιζέλου, βόρεια από την οδό Εγνατίας και δυτικά από την οδό Λέοντος Σοφού και Σαλαμίνος. Περιλαμβάνει με άλλα λόγια, τα Λαδάδικα, μέρος του ιστορικού κέντρου της πόλης, την Πλατεία Ελευθερίας και την ευρύτερη περιοχή της Βαλαωρίτου. Ο λόγος επιλογής αυτής της περιοχής είναι ο έντονος και πολύ σημαντικός για την οικονομία της πόλης εμπορικός χαρακτήρας της αλλά και στις αξιοσημείωτες αλλάγες που έχουν επέλθει από τις αρχές του 20ου αιώνα που μελετάμε εώς σήμερα, όχι μόνο στην μορφή του αστικού τοπίου της συγκεκριμένης περιοχής αλλά και στον χαρακτήρα της.

 Χάρτης περιοχής μελέτης

ΒΑΛΑΩΡΙΤΟΥ

Στα μέσα του 19ου αιώνα,  ήταν γνωστή ως «Φραγκομαχαλάς»  αποτελούσε την κοσμοπολίτικη «καρδιά» της πόλης, με το αρχοντικό της οικογένειας Αλλατίνη.

Το 1906 στους κήπους της οικίας Αλλατίνη χτίζεται η Στοά Μαλακοπής, όπου βρίσκουν στέγη καταστήματα και τράπεζες, κοντά στο υπό ίδρυση Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων που έδωσε στην πλατεία το όνομα που έχει ακόμη και σήμερα: Πλατεία Χρηματιστηρίου. Λίγο χαμηλότερα, στη Φράγκων, στεγάζεται η Οθωμανική Τράπεζα (εκεί όπου σήμερα στεγάζεται το Κρατικό Ωδείο), μέχρι την ανατίναξή της από βούλγαρους αυτονομιστές το 1903. Στην ίδια περιοχή υπήρχαν πολλές εβραϊκές μικροϊδιοκτησίες, εμπορικά καταστήματα, χάνια και εργαστήρια, αλλά και αρκετά καταστήματα μουσουλμάνων. Η οδός Πάικου είναι χαρακτηριστική τού πόσο στενοί ήταν οι δρόμοι εκείνη την εποχή. Η πυρκαγιά του 1917 κατέστρεψε ένα μέρος του Φραγκομαχαλά. Η κυβέρνηση Βενιζέλου είχε αναγγείλει την ανοικοδόμηση της πόλης βάσει του σχεδίου του Ερνέστ Εμπράρ. Το σχέδιο αυτό εφαρμόστηκε εν μέρει. Με την εγκατάσταση των ναζί και την οριστική εξολόθρευση των Εβραίων άρχισε να φθίνει και η πολυπολιτισμική διάσταση του Φραγκομαχαλά. Σταδιακά, μετατράπηκε σε βιοτεχνική περιοχή με πρατήρια ρούχων -ιδιαίτερα πουκαμίσων. Τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση, καθώς, λόγω της χωροθέτησής της κοντά στην είσοδο της Θεσσαλονίκης, αποτελούσε συχνό πέρασμα εμπόρων από άλλες περιοχές. Η κρίση που έπληξε τις βιοτεχνίες τη δεκαετία του 1990 είχε ως αποτέλεσμα τον οικονομικό μαρασμό της περιοχής. Σήμερα, έχουν ξεμείνει ελάχιστα πρατήρια ρούχων, ενώ οι εγκαταλειμμένες αποθήκες μετατρέπονται σιγά-σιγά σε μπαρ και εστιατόρια, μεταβάλλοντας τον χαρακτήρα της περιοχής.

ΛΑΔΑΔΙΚΑ

Η ονομασία «Λαδάδικα» προέρχεται από τα μαγαζιά που υπήρχαν στην περιοχή πολύ παλιότερα και πουλούσαν λάδι και διάφορα προϊόντα λαδιού. Η όλη περιοχή χρησιμοποιούνταν σαν κεντρική αγορά και παζάρι κατά την διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας αλλά και νωρίτερα. Φιλοξενούσε πολλά μαγαζιά και εμπόρους με πληθώρα προϊόντων, ωστόσο μετά την καταστρεπτική πυρκαγιά του 1917 άρχισε να παρακμάζει σταδιακά, με αποτέλεσμα μετά από λίγες δεκαετίες να έχουν απομείνει σε αυτήν μόνο τα μαγαζιά που προμήθευαν λάδι.

Μετά το σεισµό του 1978 άρχισε η σταδιακή εγκατάλειψη των ερειπωµένων κτισµάτων, µε αποτέλεσµα να γνωρίσει την παρακµή. Το 1985 η συνοικία ανακηρύχθηκε διατηρητέα από το Υπουργείο Πολιτισμού και το 1990 µπήκε σε πρόγραµµα ανάπλασης , κι έτσι αναστάλθηκε η περαιτέρω ανοικοδόμηση της προκειμένου να διαφυλαχθεί η μοναδική αρχιτεκτονική κληρονομιά και ο χαρακτήρας της.

Ύστερα από αυτό τα Λαδάδικα επανήλθαν σύντομα στην ζωή, όταν πολλές μικρές ταβέρνες, μπαρ και ρεστοράν άνοιξαν καταλαμβάνοντας τα κάποτε παρατημένα κτίρια που στις μέρες μας πλέον έχουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία υπέροχα αναπαλαιωθεί και διατηρηθεί.

ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Η πλατεία Ελευθερίας, λοιπόν, δεν ήταν πάντα στεριά, η θάλασσα έφτανε μέχρι το μέσον της πλατείας. Η διαμόρφωσή της Πλατείας τοποθετείται χρονικά μετά το 1870 όταν ολοκληρώθηκε η κατεδάφιση της θαλάσσιας οχύρωσης της πόλης. Η ιστορία της πλατείας ακολούθησε την ιστορία της χρόνια χώρο αναψυχής, κομβικό σημείο συγκέντρωσης στρατιωτικών δυνάμεων και τόπος μαρτυρίου. Μετά από την καταστροφή της στην πυρκαγιά του 1917, πόλης, αλλάζει μορφές και χωροταξική σημασία και  αποτελεί για πολλά ανασχεδιάζεται με τα σχέδια όμως που προέβλεπαν την ανέγερση ενός μεγαλεπήβολου κτιρίου, που θα στέγαζε το Ταχυδρομείο, το Τηλεγραφείο και το Τηλεφωνείο (ΤΤΤ) να μην ολοκληρώνονται και έτσι η πλατεία να μένει κενή. Σήμερα, η πλατεία είναι χαρακτηρισμένη ως χώρος πρασίνου. Όμως από τη δεκαετία του 1950 η πλατεία έχει μετατραπεί σε χώρο στάθμευσης. Η πλατεία Ελευθερίας καλύπτει επιφάνεια επτά στρεμμάτων.

ΣΗΜΕΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ

Στην περιοχή μελέτης μας υπαρχούν σημεία ενδιαφέροντος (περιοχές ή κτήρια) με κοινωνικοοικονομική ή απλά ιστορική σημασία.

Χάρτης σημείων ενδιαφέροντος

ΣΤΟΑ ΜΑΛΑΚΟΠΗΣ

Το κτίριο στο οποίο στεγάστηκε αρχικά η πανίσχυρη οικογένεια Αλλατίνι, πριν μετακομίσει στην εξοχική της κατοικία στην περιοχή των Πύργων ή Εξοχών, βρισκόταν στο κέντρο του Φραγκομαχαλά, στις σημερινές οδούς Βηλαρά, Βαλαωρίτου και Συγγρού, που η τελευταία, στις αρχές του 20ου αιώνα, έφερε το όνομα Αλλατίνι. Η ανέγερση του πολυτελούς αρχοντικού ξεκίνησε στα 1862. Μέχρι το 1904, το οικοδόμημα περιλάμβανε το κεντρικό κτίριο και κήπο προς το νότιο τμήμα του οικοπέδου. Στον κήπο αυτό οικοδομήθηκε, στα 1906, η Στοά Μαλακοπή, που φιλοξένησε την Τράπεζα Θεσσαλονίκης καθώς και άλλες χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και δικηγορικά γραφεία. Αρχιτέκτονας της Τράπεζας Θεσσαλονίκης ήταν ο Βιταλιάνο Ποζέλι. Στα 1926 το κτίριο ανακαινίστηκε από τον μηχανικό Μαξ Ρούμπενς. Η ημερομηνία της ανακαίνισης αναγράφεται έως και σήμερα στη σιδερένια πόρτα του κτιρίου στην Οδό Συγγρού. Η πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης, στα 1917, κατέστρεψε ολοσχερώς την περιοχή αλλά άφησε άθικτο το κτίριο του Ποζέλι. Το οριστικό κλείσιμο του κτιρίου ήρθε το 1940, όταν επιτάχθηκε από τους Ναζί. Το 1978 οι δείκτες του εντυπωσιακού ρολογιού,  στην είσοδο της στοάς Μαλακοπής σταμάτησαν, δείχνοντας  έως και σήμερα 11.05,  που ήταν η στιγμή που χτύπησε ο σεισμός τη Θεσσαλονίκη. Σήμερα το κτίριο έχει και πάλι ζωή, αφού νέοι κάθε ηλικίας συχνάζουν στα ατμοσφαιρικά μπαράκια και εστιατόρια, που έχουν ανοίξει στο εσωτερικό της στοάς Μαλακοπή.

στοα μαλακοπηςΕικόνα 1.1 Στοά Μαλακοπής

ΚΡΑΤΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Xτίστηκε μετά το 1903, στη γωνία Φράγκων με Λέοντος Σοφού, στη θέση που ήταν από το 1826 το αρχοντικό μιας από τις πλουσιότερες και σπουδαιότερες οικογένειες της Θεσσαλονίκης, των Άμποτ που κατάγονταν από τη Σκοτία. Η αρχική του κατασκευή, στα µέσα του 19ου αιώνα, στέγαζε την Οθωµανική Τράπεζα, µέχρι που καταστράφηκε από βόµβα και ξαναχτίστηκε µε τη σηµερινή του µορφή το 1903. Κατά τη διάρκεια της μεγάλης πυρκαγιάς του 1917, διασώζεται με ελάχιστες ζημιές. Μέχρι το 1930 εξακολουθεί να λειτουργεί εκεί το υποκατάστημα της Οθωμανικής Τράπεζας ώσπου το 1949 το κτίριο περιήλθε στο ΙΚΑ και παρέμεινε σε αυτό ως το 1978, οπότε εγκαταλείπεται λόγω των καταστροφών από τον σεισμό. Μάλιστα στην πρόσοψη φαίνεται και σήμερα η επιγραφή «Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων». Έπειτα το 1983, μετά από μικροεπεμβάσεις στο εσωτερικό προκειμένου το κτίριο να μπορέσει να ανταποκριθεί στη νέα του χρήση παραχωρήθηκε στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης.

Εικόνα 1.2 Κρατικό Ωδείο

ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Το κτίριο κατασκευάστηκε στην περίοδο 1928-1933 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αριστομένη Βάλβη για να στεγάσει την Εθνική Τράπεζα. Το κτιριακό «σύμπλεγμα» έχει συνολικό εμβαδόν 6.500 τ.μ. Η αρχική μελέτη άλλαξε λίγο πριν από την έναρξη των εργασιών γιατί αποφασίστηκε να στεγαστεί στο κτίριο και η Τράπεζα της Ελλάδος, που μόλις είχε ιδρυθεί. Για την κατασκευή του κτιρίου χρησιμοποιήθηκαν πρωτοποριακές για την εποχή εκείνη μέθοδοι και υλικά. Η Εθνική Τράπεζα χρησιμοποιεί το τμήμα του κτιρίου προς την οδό Μητροπόλεως και η Τράπεζα της Ελλάδος το τμήμα προς την Τσιμισκή. Πρόσφατα έγιναν εκτεταμένες εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης.

Εικόνα 1.3 Τράπεζα της Ελλάδος

ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Η οδός Φράγκων αποτελούσε το κέντρο της ευρωπαϊκής (φράγκικης) συνοικίας. Τον 19ο αιώνα γειτνίαζε με την πολύβουη αγορά των Λαδάδικων και φιλοξενούσε το ναό της Αμίαντης Σύλληψης της Θεοτόκου. Η Καθολική Εκκλησία είναι κτισμένη το 1897 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Vitaliano Poselli. Κτίστηκε στο σημείο προηγούμενου ναού, που χρονολογούνταν από το 1867 και κρίθηκε κατεδαφιστέος.Πριν από αυτόν υπήρχε στο σημείο προγενέστερος ναός από το 1742 (στη μνήμη του Αγίου Λουδοβίκου) που κάηκε το 1839. Ο καινούργιος ναός αποπερατώθηκε το 1899 και διατηρείται μέχρι σήμερα παρά τις ζημιές που υπέστη από τους βομβαρδισμούς στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η καθολική παροικία ήταν ιδιαίτερα ισχυρή στην πόλη με προεξάρχουσα την Οικογένεια Σαρνώ.

Εικόνα 1.4 Καθολική εκκλησία

ΜΠΕΖΕΣΤΕΝΙ (ΣΚΕΠΑΣΤΗ ΑΓΟΡΑ)

Χτίστηκε τον 15ο αιώνα για να στεγάσει τα πολυτελή προϊόντα των υφασματοπωλών και χρυσοχόων. Μπεζεστένι (Bezesten) σημαίνει “αγορά υφασμάτων” (στα τουρκικά bez=ύφασμα). Εκεί πωλούνταν πολύτιμα αντικείμενα, φυλάσσονταν έγγραφα και περιουσιακά στοιχεία, γινόταν έλεγχος της ποιότητας των εμπορευμάτων και καθορίζονταν οι ισοτιμίες των νομισμάτων. Πριν την πυρκαγιά του 1917, που κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης, το Μπεζεστένι Θεσσαλονίκης αριθμούσε 113 καταστήματα. Μετά την πυρκαγιά περιμετρικά του κεντρικού χώρου προστέθηκαν εξωτερικά καταστήματα. Σήμερα στην κλειστή αγορά έχουν απομείνει λίγα καταστήματα, τα οποία εμπορεύονται υφάσματα, κοσμήματα, λουλούδια, ενώ επιβιώνει και ένα τυπογραφείο που λειτουργεί εδώ και δεκαετίες.

Εικόνα 1.5 Σκεπαστή αγορά-Μπεζεστένι

ΠΑΛΙΟ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟ (BRISTOL HOTEL)

Πρόκειται για το παλιό οθωμανικό ταχυδρομείο που λειτουργούσε από τις αρχές του 20ου αιώνα, το οποίο φιλοξενούσε και τα γραφεία του τηλεγραφείου. Το κτήριο βρισκόταν στην περιοχή που σήμερα γνωρίζουμε ως λαδάδικα, στην γωνία των οδών Κατούνη και Οπλοποιού. Μετά την πυρκαγιά του 1917 τα γραφεία των τηλεπικοινωνιών στεγάστηκαν στο μέγαρο Stein, στην πλατεία Ελευθερίας, ενώ κάποιες πηγές αναφέρουν ότι το κτήριο κάηκε κατά τη πυρκαγιά του 1917, ενώ άλλες ότι σώθηκε σαν από θαύμα. Σήμερα τη θέση του έχει πάρει ένα πολυτελές ξενοδοχείο το Capsis Bristol, το οποίο κατάφερε να κρατήσει την αίγλη εκείνης της εποχής. Το ξενοδοχείο μετράει τουλάχιστον 90 χρόνια λειτουργίας. Τα χρόνια της Κατοχής επέταξαν το κτίριο οι Γερμανοί και αργότερα οι Εγγλέζοι. Οι καταστροφές στους τοίχους, στα έπιπλα και στα φωτιστικά ήταν αμέτρητες. Στο ισόγειο του ξενοδοχείου σήμερα στεγάζεται ένα αργεντίνικο εστιατόριο, το οποίο ως φόρος τιμής έχει ονομαστεί «El Correo», που στα ισπανικά σημαίνει ταχυδρομείο.

Εικόνα 1.6 : Bristol Kapsis Hotel
12562479_1215567358470722_1054314795_oΕικόνα 1.7 Περιοχή μελέτης και τοποθεσία σημείων ενδιαφέροντος (κόκκινη περιοχή: Λαδάδικα, πράσινη περιοχή: Πλατεία Ελευθερίας, κίτρινη περιοχή: Βαλαωρίτου)

Παρακάτω παρουσιάζεται ένα tour στα σημεία ενδιαφέροντος της περιοχής μελέτης:

valaoritou-ladadika

Στην συνέχεια παρουσιάζονται οι απαντήσεις των ερωτημάτων που μας τέθηκαν, όπως απαντήθηκαν στο λογισμικό ArcMap.

Ερωτήσεις GIS

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΗΓΕΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ

 

ΠΗΓΕΣ ΕΙΚΟΝΩΝ